Dromida Kodo RTF micro drone met camera

indexWie deze column volgt weet inmiddels dat we geen fans zijn van quadcopters (of andere RC voertuigen) met een afstandsbediening die op een game console lijkt. Praktisch gezien, kunnen deze eigenaardige controllers je de fijne motorische taken en bewegingen niet aanleren die nodig zijn wanneer je naar een standaard afstandsbediening zou overstappen. Een onaangenaam klein en beperkt controller kan zelfs ertoe leiden dat je dingen verkeerd leert. In de ruimtevaart business, wordt dit “negatieve training” genoemd en het is geen goede zaak.

Naast het aanleren van slechte gewoonten, vinden we dat kleine zenders, samen met entry-level (instapmodel) mini quads, meestal gewoon moeilijk te gebruiken zijn. Misschien omdat we zo gewend zijn aan standaard zenders. Of misschien omdat we van die gek grote, aapachtige handen hebben. Wat ook de oorzaak is van onze afkeer voor kleine afstandsbedieningen, daar proberen we op afstand te blijven. Toch zijn het soms de kleine controllers die naar ons komen. Maar dat betekent niet dat we ermee moeten blijven zitten!

De redactie kreeg onlangs een recensie exemplaar van de Dromida Kodo mini quadcopter. Hij wordt verkocht als een budget vriendelijke quadcopter die geschikt is voor beginners en met een ingebouwde foto/video camera en onze eerste indruk van de Kodo was positief. Hij heeft iets weg en veel functies van de Heli-Max 1SQ, het model waarmee we begonnen ons met drones bezig te houden (je vergeet nooit je eerste model).

Maar we moeten voorzichtig zijn en niet te snel de Kodo met de 1SQ vergelijken, hoewel ze inderdaad op verschillende manieren op elkaar lijken. Toch kost de Kodo minder dan de helft van de prijs die zijn naaste 1SQ neef, de 1SQ V-cam kost. Twee zeer verschillende prijsklassen die resulteren duidelijk in twee verschillende machines. Maar laten we nu beginnen met wat je allemaal krijgt als je de Kodo koopt.

De Dromida Kodo: wat zit er in de doos?

Alle coole functies van de Kondo werden ons duidelijk toen we hem uit zijn doos hadden gehhald en we begonnen opgewonden te raken van het idee om met zo’n drone te gaan vliegen. En toen zagen we de zender… de kleine, minuscule zender. Maar we accepteerden geen teleurstelling en besloten om open minded te blijven en de kleine afstandsbediening toch een kans te geven.

Net als veel mini quadcopters kon de Kodo, recht uit zijn doos, vrijwel meteen gebruikt worden. Alles wat we hoefden doen was de meegeleverde AAA batterijen in de afstandsbediening plaatsen en de batterij van de drone aan de USB lader te sluiten. Propeller beschermers zijn ook inbegrepen, maar we hebben ze (nog) niet geïnstalleerd.

Om vertrouwd te raken met de quadcopter functies hebben we, tijdens het opladen van de batterij, de op een vel aanwezige instructies gelezen. De ingebouwde camera wordt bestuurd door knoppen op de afstandsbediening. Een knop om de video opnames te starten en stoppen en een tweede die bij elke druk een foto maakt. In het pakket zit ook een 2GB micro SD kaart voor de camera.

Als je de bovenkant verwijdert, kun je zien dat de frame van de KODO ook een printplaat is die de elektronica huisvest.

Met uitzondering van de camera, is al de elektronica van de Kodo geïntegreerd in een printplaat, dat tevens dienst doet als casco. De plaat met de elektronische componenten en de behuizing van de daaronder gemonteerde camera worden boven en onder beschermd door kunststof hoezen.

De Kodo heeft drie gevoeligheid instellingen voor de vlucht: lowest (laagste), moderate (matig) en maximum (maximaal). Ze worden geselecteerd door het axiaal indrukken van de linker joystick. De gekozen instelling wordt bevestigd door pieptonen. Als je axiaal drukt op de rechter joystick gebeuren er interessante dingen. Daarmee kun je de Kodo namelijk flips en rolls laten maken in de richting dat je de stick beweegt.

Vliegen met de standaard Kodo

Zoals bij alle RC (radio/remote control) voertuigen, eerst moet de zender aan. Op het moment dat je de batterij aansluit, moet je zorgen dat de Kodo zich op een vlakke ondergrond bevindt omdat het kalibreert de ingebouwde gyroscoop die de Kodo stabiliseert. Bij onze eerste start gaven we hieraan geen aandacht en prompt vloog de quadcopter direct binnen een van onze kasten. We hebben toen op het detail van de vlakke ondergrond gelet en, nadat we een propeller hadden vervangen, konden we beginnen aan onze vlucht met de Kodo micro quadcopter.

Zelfs in de laagste gevoeligheid instelling, reageert de Kodo een beetje sneller dan aangeraden wordt voor schrille beginners, maar hij is niet onredelijk. Installeer de propeller beschermers en kies een grote ruimte om te vliegen als het de eerste keer is dat je met een Kodo vliegt. Eigenlijk kan je nog beter, met rustig weer, eerst buiten gaan vliegen. Je kan altijd naar binnen gaan wanneer je zelfvertrouwen en vaardigheid hebt gewonnen. We hebben alle gevoeligheid instellingen geprobeerd en elke modus geeft een geringe extra impuls aan het reactievermogen van de quadcopter. De maximale instelling gebruiken we meestal als we buiten vliegen.

De flip functie werkt verrassend goed. De Kodo voert de manoeuvre zeer snel uit met weinig of geen hoogteverlies. Als je dapper genoeg bent kun je zelfs binnenshuis flips doen. De Kodo heeft de gebruikelijke harde testperiode doorstaan die we alle indoor quads laten ondergaan en hij doet het nog steeds prima. We hebben gemerkt dat zijn frame kan licht gebogen raken bij een harde crash, maar we konden het, tot nu toe, terugbuigen naar de juiste positie.

We weten niet precies wat we moeten denken van de camera. Het doet wel wat Dromida zegt dat het zou doen en we mogen dus niet klagen. De foto’s die je met deze camera neemt zul je waarschijnlijk toch niet laten inlijsten. En je zal ook geen cinematografie awards (onderscheidingen) verwachten met de gemaakte videobeelden. Maar de camera is een leuke nieuwe functie om mee te spelen, vooral als je nieuw bent bij RC (radio/remote control) vliegen.

Met de Kodo hebben we vliegtijden gemeten van gemiddeld 5-6 minuten. Het opladen van de afneembare batterij duurde ongeveer een uur. Om langer te vliegen, is het misschien een goed idee om een of twee extra batterijen te kopen.

De zender van de Kodo is klein… te klein.

Over het algemeen vinden we de Kodo een solide mini quadcopter. Hij vliegt goed en zal niet te makkelijk breken. We hebben slechts één klacht en dat is de zender. We konden er geen vrede mee vinden, hoeveel we ook probeerden om ons aan de kleine afstandsbediening van Kodo te passen. In andere recensies wordt de Kodo zender “ergonomisch” genoemd. Ammehoela! Het is klein en onhandig, en we hebben een hekel aan. Maar dat is niet einde verhaal.

Een upgrade voor de Kodo zender

Het zou jammer zijn geweest om, vanwege onze afkeer voor de kleine afstandsbediening, de anders zo leuk Kodo quadcopter weg te doen en we besloten om even grondig te kijken naar de specifieke aspecten van de afstandsbediening die voor ons problematisch waren.
Een element was gemakkelijk te herkennen. Beide controle sticks zijn afgedekt door grote schotelachtige caps (doppen) die worden bediend met je duimen. Dat zou geweldig zijn, als je enkel met je duimen vliegt. Maar, net zoals vele andere RC piloten, houden we altijd de controle sticks tussen duim en wijsvinger vast. En dit is moeilijk te doen met de dikke doppen van de Kodo.

We hebben toen geanalyseerd op welke manier we de standaard RC zenders vasthouden en we maakten een belangrijke ontdekking. Omdat we halsbandjes of een ondersteunend blad niet comfortabel vinden, houden we de afstandsbediening gewoon in onze handen. We realiseerden ons dat de zender meestal met de handpalmen wordt ondersteund, met de handen op de zijkant van de behuizing. Dit laat duimen en wijsvingers vrij om de controle sticks te manipuleren, terwijl de middelste vingers de schakelaars kunnen bedienen. De brede en korte vorm van de Kodo zender verhindert zo’n manier van vasthouden, een greep die natuurlijk aanvoelt of bijna. Geen wonder dus dat we het zo onhandig voelden. We gingen snel iets bedenken om de afstandsbediening van de Kodo op een natuurlijke manier te kunnen vasthouden.

We sneden een plaat van 5,5×5,5” (14×14 cm) uit een stuk hardschuim met een dikte van 0,75″ (2 cm). De hardschuim wordt hier in Texas in bouwmarkten verkocht, in platen van 4’x8′ (120×240 cm). We traceerden de omtrek van de Kodo zender langs de bovenrand van het schuim en sneden we vervolgens met een fijn tandmes dit gedeelte uit op onze bandzaag machine. We hebben ook de bovenste hoeken van het schuim met een straal van 0,5″ (1,2 cm) afgerond.

De omvang van de afstandsbediening, nu genesteld in de uitsparing, werd daadwerkelijk verdrievoudigd. Nu kon het met de handpalmen worden vastgehouden… zoveel beter! Een werkend prototype werd in ongeveer 10 minuten gemaakt en nu dat we wisten dat het zou werken, gingen we de behuizing nog een beetje verder verfijnen. We lijmden in de uitsparing een 0,25″ (0,5 cm) dikke schuimplaat. Vervolgens plaatsten we hier en op de achterkant van de zender passende stukken velcro (klittenband) om alles op zijn plaats houden.

Om de KODO afstandsbediening comfortabeler te maken, hebben we een behuizing van schuim gebouwd die de vorm van een standaard RC zender emuleert. Velcro houdt de radio op zijn plaats.

De zender vasthouden was nu comfortabeler, maar er was nog een probleem, de dikke schotelachtige doppen bovenop de controle sticks. Het was een aangename verrassing toen we achterkwamen dat de doppen konden worden verwijderd met een zachte draai en wat achterbleef was een korte gedeelte van de stick en daar bovenop een paaltje van een kleinere diameter.

We vervingen de duim steunen met aluminium buisjes. De uiteinden van de buisjes werden bedekt met rubberen doppen.

Door de gemaakte aanpassingen aan de afstandsbediening, werd vliegen met de Kodo nog leuker voor ons. Het was nog niet exact hetzelfde gevoel als een standaard zender, maar wel heel dichtbij. Trouwens vormden de wijzigingen geen blijvende veranderingen en we hadden dus de Kodo afstandsbediening vrij snel terug kunnen zetten naar zijn oorspronkelijke model, maar we konden ons niet voorstellen waarom we het zouden doen.

Conclusie

Als je voor jezelf de aanschaf van een Kodo overweegt, kun je een soortgelijke aanpassing proberen om eventuele problemen te voorkomen met de kleine radio. Maar ook als je een mini quad reeds bezit die ook zo’n kleine afstandsbediening heeft, kan deze aanpak zorgen voor meer comfort en/of besturingsgemak. Hobby producten zijn niet altijd een ‘one size fits all” (een maat past allen) geval. Indien wenselijk, moet je niet bang zijn om je spullen zodanig aan te passen dat ze aan je specifieke behoeften voldoen.

Voor de rest bevalt de drone goed en kun je gezien zijn prijs nooit verkeerd zitten.  Als je liever wat meer drone hebt en een beetje meer budget dan kun je ook nog eens kijken naar de Walkera Ladybird V2  en de E-Flight Blade Glimpse.